Tworzenie perfum w warunkach domowych (ang. DIY – do it yourself) może być niezwykle fascynującą przygodą. Wybierając odpowiednie składniki, zwłaszcza te o bardzo niskiej lotności – czyli tzw. „nuty bazy” – zyskujemy kontrolę nad finalnym charakterem zapachu. To właśnie one sprawiają, że woń perfum utrzymuje się na skórze przez długie godziny i nadaje kompozycji głębi oraz trwałości. Warto pamiętać, że do własnych eksperymentów perfumeryjnych świetnie nadają się surowce naturalne, takie jak olejki eteryczne czy absoluty. Poniżej znajdziesz usystematyzowaną listę nut bazy w perfumach. Każdą z nich przypisano do (co najmniej) jednej z głównych kategorii zapachowych – tak, by łatwiej było Ci zaplanować aromatyczny skład własnych perfum.

1. Nuty aldehydowe (Aldehydy)

Aldehydy, choć nie zawsze kojarzone z „bazą”, bywają obecne w kompozycjach o przedłużonym działaniu. Wnoszą one nieco metalicznej, świeżej, czasem słodkawo-syntetycznej aury, dzięki której zapachy zyskują ciekawe, długotrwałe tło.

Aldehyd cynamonowy

• Grupa olfaktoryczna: aldehydy
  • Charakterystyka: Aldehyd ten może być pozyskiwany syntetycznie lub ze składników naturalnych – występuje w korze cynamonowej i w paczuli. Jest to nuta o woni cynamonu – pachnie niezwykle aromatycznie, ciepło, korzennie, ze słodkawymi akcentami. Utrzymuje się przez długi czas po aplikacji.
• Nazwy alternatywne: cinnamaldehyde, cinnamic aldehyde, cynamal, trans-cinnamaldehyde

Aldehyd decylowy

• Grupa olfaktoryczna: aldehydy
  • Charakterystyka: Aldehyd decylowy pachnie niezwykle cytrusowo, łącząc w sobie tony kwaskowate i słodkie z elementami charakterystycznej goryczki. Najbliżej mu do nuty pomarańczy. Jest wyczuwalny przez dłuższy czas.
• Nazwy alternatywne: aprinaldehyde, decanal, decyl aldehyde, dekanal

2. Nuty zwierzęce

Czym byłaby lista nut bazy w perfumach bez zwierzęcych akcentów, które często kojarzą się z intensywnymi aromatami piżma, cywetu czy ambry. Mają one za zadanie nadawać kompozycji zmysłowej głębi i nieoczywistego „pazura”. W dzisiejszych czasach z powodów etycznych i ekologicznych najczęściej sięga się po ich syntetyczne bądź roślinne zamienniki.

Ambra

• Grupa olfaktoryczna: zwierzęca
  • Charakterystyka: Nuta ta reprezentuje składniki pochodzenia zwierzęcego. Jest to efekt uboczny żerowania kaszalotów. Poddana obróbce ambra zaczyna wydzielać ciekawy, niesamowicie trwały zapach, który nosi słodko-gorzkie znamiona Orientu z lekkim odcieniem morskim. Jest cenionym afrodyzjakiem. Jednak z powodów ekologicznych (kaszalotom grozi wymarcie) trzeba ją zastąpić składnikami chemicznymi lub roślinnymi zamiennikami (np. labdanum, eterycznym olejkiem z nasion hibiskusa).
• Nazwy alternatywne: amber, ambergris, Ambergris Tincture, kaszalot, kaszalot spermacetowy, Physeter macrocephalus

Białe piżmo

• Grupa olfaktoryczna: zwierzęca
  • Charakterystyka: Nuta o zapachu piżma może być uzyskiwana syntetycznie w warunkach laboratoryjnych. Jej woń jest ciężka, chwilami przytłaczająca, słodko-pudrowa, z intrygującymi nutami afrodyzjaku. Budzi też skojarzenia z mydłem i czystością. Brak mu jednak tej zwierzęcej zadziorności. Białe piżmo cechuje się bardzo niską lotnością, więc zapach jest wyczuwalny przez bardzo długi czas.
• Nazwy alternatywne: piżmo syntetyczne, synthetic musk, white musk

Hyraceum

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana, zwierzęca
  • Charakterystyka: Hyraceum to wysuszone na kamień odchody góralków skalnych (Procavia capensis). W nucie tej można rozpoznać różne wonie zwierzęce, w tym piżmo i kastoreum, a także nuty przypominające składniki pochodzenia roślinnego – oud i tytoń. Hyraceum cechuje się niezwykle niską lotnością cząsteczek, więc jego zapach jest wyczuwalny przez bardzo długi czas.
• Nazwy alternatywne: czarny kamień, góralek skalny, hyrax, kamień Afryki, Procavia capensis, rock hyrax

Kastoreum

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana, zwierzęca
  • Charakterystyka: Kastoreum to zapach, jaki wydzielają gruczoły skórne niektórych gatunków bobrów. Uzyskuje się go przez macerację wyciętych gruczołów osobników. Nuta ta pachnie zmysłowo – zwierzęco i piżmowo, z lekką sugestią wyprawionej skóry i futra. Woń aktywuje się dosyć późno, lecz można ją wyczuwać przez długie godziny.
• Nazwy alternatywne: bóbr kanadyjski, bóbr zwyczajny, Castor canadensis, Castor fiber, castoreum, strój bobrowy

Nasiona hibiskusa

• Grupa olfaktoryczna: zwierzęca
  • Charakterystyka: Olej tłoczony z nasion hibiskusa jest bogatym źródłem trwałych substancji zapachowych, które mogą imitować zapach ambry. Nie jest to dokładna kopia, gdyż brakuje jej tej zwierzęcej ostrości, lecz poprawna alternatywa wobec znikomej dostępności oryginału.
• Nazwy alternatywne: hibiscus, ketmia, olejek z nasion hibiskusa

Piżmo

• Grupa olfaktoryczna: zwierzęca
  • Charakterystyka: Ten ekstremalnie rzadki składnik pozyskiwany jest z wysuszonych gruczołów różnych gatunków piżmowców, piżmaków oraz innych zwierząt (większość z nich objęta jest jednak ścisłą ochroną). Pachnie czystością, choć nie jest to ostra świeżość, a sugestia pudru. Zapach jest zmysłowy, ciężki, otulający, słodkawy. W tle wyczuwa się mocne zwierzęce nuty. Uważany jest za afrodyzjak. Piżmo cechuje się niezwykle niską lotnością, więc składniki zapachu uwalniają się powoli.
• Nazwy alternatywne: Moschus, musk, piżmowiec

Piżmo cywety afrykańskiej

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana, zwierzęca
  • Charakterystyka: Cywet to rodzaj piżma. Pozyskuje się go z wysuszonych gruczołów cywety afrykańskiej. Zapach można określić jako ostry, zwierzęcy, z nutami charakterystycznymi dla kota. Przełamują go tony słodkie i jakby balsamiczne. Woń zaczyna być wyczuwalna późno, lecz jest zaskakująco trwała.
• Nazwy alternatywne: civet musk, cybet, cywet, Viverra civetta extract, zibeth, zibetum

3. Nuty drzewne

Bazowe składniki o drzewnym aromacie wnoszą do perfum stabilizujące, ciepłe i często nieco balsamiczne tło. Często łączą się znakomicie z akcentami żywicznymi, tworząc pełne głębi, dymne lub orientalne kompozycje.

Balsam peruwiański

• Grupa olfaktoryczna: drzewna
  • Charakterystyka: Nutę tę otrzymuje się z żywicy wypływającej z pękniętej kory woniawca balsamowego. Jego zapach jest słodko-korzenny z dominującym akcentem żywicy, cynamonu i wanilii. Balsam peruwiański jako składnik perfumeryjny jest niezwykle trwały. Od balsamu tolutańskiego różni się składem i zapachem.
• Nazwy alternatywne: Balsam of Peru, balsam Peru, Balsamum peruvianum, Peru balsam

Balsam tolutański

• Grupa olfaktoryczna: drzewna
  • Charakterystyka: Balsam Tolu, podobnie jak peruwiański, otrzymuje się z żywicy woniawca balsamowego. Pachnie ciepło, korzennie, z delikatną sugestią wanilii i kwaskowości. Nuta ta zaczyna ulatniać się późno, lecz wydziela zapach bardzo długo.
• Nazwy alternatywne: balsam Tolu, Balsamum tolutanum, opobalsam, opobalsamum, Tolu balsam

Drzewo sandałowe

• Grupa olfaktoryczna: drzewna
  • Charakterystyka: Nutę drzewa sandałowego uzyskuje się w toku destylacji parą wodną jego drewna. Pachnie zmysłowo – ciepło, żywicznie, z lekkimi aromatami słodyczy. Ma też status afrodyzjaku. Woń tej nuty jest niezwykle trwała.
• Nazwy alternatywne: olejek z sandałowca, sandalwood , sandałowiec, Santalum, Santalum album

Gaharu buaya

• Grupa olfaktoryczna: drzewna, tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Gaharu buaya to niezainfekowane grzybem drewno agarowe. Pozyskiwana z niego nuta nie przypomina jednak zapachem oudu, choć również jest cenionym i trwałym surowcem perfumeryjnym. Jej głęboka woń przypomina bowiem wyprawioną skórę. Dodaje się jej również do syntetycznych mieszanek, które mają zastąpić oud, by wzbogacić ich zapach.
• Nazwy alternatywne: Aquilaria, buaya, gaharu

Olibanum

• Grupa olfaktoryczna: drzewna, cytrusowa
  • Charakterystyka: Olibanum to żywica pozyskiwana z kadzidłowca. Jako składnik perfumeryjny cechuje się ożywczym aromatem drewna i żywicy, a także wyraźnymi cytrynowymi tonami. Niska lotność tej nuty sprawia, że zapach jest wyczuwalny przez niezwykle długi czas.
• Nazwy alternatywne: Boswellia, frankincense, kadzidłowiec, żywica kadzidłowca

Oud

• Grupa olfaktoryczna: drzewna
  • Charakterystyka: Ta niezwykła substancja to unikalna mieszanka olejków eterycznych, jakimi niektóre gatunki drzew agarowych zwalczają infekcje towarzyszące uszkodzeniu pnia. Po aplikacji oud zmienia swój zapach, pozwalając wyczuć tony balsamiczne, korzenne, kwiatowe, cytrusowe, a nawet zwierzęce i tytoniowo-skórzane. Woń tej nuty jest wyjątkowo trwała za sprawą niskiej lotności jej składników.
• Nazwy alternatywne: agarwood, algua, aloes, aloeswood, Aquilaria, drewno agarowe, eaglewood

Styraks

• Grupa olfaktoryczna: drzewna, tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Surowcem dla uzyskania tej nuty zapachowej jest poddawana ekstrakcji i rafinacji żywica styraka. Jej aromat jest kwiatowy i korzenno-słodki z dominującym akcentem wanilii i skóry. Woń zaczyna być wyczuwalna późno, lecz jest wyjątkowo trwała.
• Nazwy alternatywne: benzoes, benzoin, benzoin resin, styrak, styrax, styrax balsam, żywica benzoesowa, żywica styraka

4. Nuty fougère

Fougère (z franc. „paproć”) to kategoria zapachowa oparta zwykle na połączeniu lawendy, mchu, kumaryny i nut drzewnych. W bazie perfum odpowiada za miękkie, lekko ziołowe i nieco „zielone” zakończenie, nadając kompozycji elegancki i wytworny wydźwięk.

Bób tonka

• Grupa olfaktoryczna: fougere, tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Olejek eteryczny pozyskiwany z nasion tonki pachnie sianem zmieszanym z przyprawami, bakaliami i korzeniami. Obserwuje się też słodkie, waniliowe aromaty. Woń ta aktywuje się późno, lecz daje się wyczuwać zaskakująco długo.
• Nazwy alternatywne: Dipteryx odorata, tonka, tonka beans, tonkowiec wonny, ziarno tonka

Kumaryna

• Grupa olfaktoryczna: fougere
  • Charakterystyka: Kumaryna to związek chemiczny wstępujący w wielu gatunkach traw, a także licznych nasionach (np. w bobie tonka). Ma zapach świeżo zebranego siana z sugestią wanilii. Dzięki małej lotności cząsteczek, wybrzmiewa on zaskakująco długo.
• Nazwy alternatywne: benzopiron, coumarin, lakton kwasu o-hydroksycynamonowego

Wetiweria pachnąca

• Grupa olfaktoryczna: fougere, szyprowa, tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Nuta ta otrzymywana jest podczas ekstrakcji korzenia wetiwerii pachnącej. Cechuje się ona drzewnym zapachem z lekką sugestią aromatu ziemi. Dzięki niewielkiej lotności składników substancji, utrzymuje się bardzo długo.
• Nazwy alternatywne: Chrysopogon zizanioides, khus, olejek wetiweriowy, vetiver, vetivert, wetiwer

5. Nuty tytoniowo-skórzane

Bazy perfum zawierające nuty tytoniu, skóry czy przypraw nadają całej kompozycji przyjemnej szorstkości i głębi. Często kojarzą się z zapachami o charakterze męskim lub unisex, w których to właśnie dymne, nieco surowe akcenty decydują o wyrazistości perfum.

(Uwaga: część poniższych składników została również przypisana do innych kategorii, jednak ze względu na wspólne cechy w aromacie umieszczono je tutaj.)

• Bób tonka (opis z sekcji fougère)
• Gaharu buaya (opis z sekcji drzewnej)
• Hyraceum (opis z sekcji zwierzęcej)
• Kastoreum (opis z sekcji zwierzęcej)
• Piżmo cywety afrykańskiej (opis z sekcji zwierzęcej)
• Styrax (opis z sekcji drzewnej)
• Wetiweria pachnąca (opis z sekcji fougère)

Labdanum

• Grupa olfaktoryczna: drzewna, szyprowa, tytoniowo-skórzana, zwierzęca
  • Charakterystyka: Labdanum to żywica pozyskiwana z niektórych gatunków czystka. Pachnie balsamicznie, ciepło, delikatnie kwiatowo, choć bez słodkich tonów. Wyczuwa się także wątki ambry oraz wyprawionej skóry. Nuta ta aktywuje się dosyć późno, lecz dzięki temu utrzymuje się przez zaskakująco długi czas.
• Nazwy alternatywne: Cistus, czystek, ladan, ladanon, ladanum, laudanum, żywica czystka

Mech dębowy

• Grupa olfaktoryczna: fougere, szyprowa, tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Nazwa jest myląca, gdyż surowcem potrzebnym do uzyskania tej nuty jest porost (mąkla tarniowa), a nie mech. Oddaje ona woń mokrej ziemi, paleniska, z sugestią dymu tytoniowego i ogniska. Dzięki niewielkiej lotności cząsteczek zapach wybrzmiewa bardzo długo. Niektóre kraje zakazały stosowania tego składnika ze względu na jego możliwe działanie niepożądane.
• Nazwy alternatywne: Evernia prunastri, mąkla tarniowa, oakmoss, porost mąkla tarniowa

Paczuli

• Grupa olfaktoryczna: szyprowa, zwierzęca
  • Charakterystyka: Surowcem do pozyskania tej nuty są suszone i poddawane fermentacji liście paczulki wonnej. Uzyskany z nich olejek eteryczny, którego woń zmienia się wraz z jego dojrzewaniem, łączy w sobie aromaty balsamiczne, cynamonowe, z odcieniem ziemi, trawy i piżma. Zapach zaczyna uwalniać się dość późno, ale też utrzymuje się długo.
• Nazwy alternatywne: brodziec paczulka, paczula, paczulka, paczulka wonna, patchouli, Pogostemon cablin

Papryczka czereśniowa

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Nuta pozyskiwana jest z owoców papryczki zwanej pimiento. Pachnie intensywnie, dość ostro i pikantnie, z dominującą nutą chili. Nuta utrzymuje się dosyć długo po aplikacji..
• Nazwy alternatywne: cherry pepper, chili cherry, papryczka cherry, pimiento, red pimiento pepper

Skóra

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Zapach wyprawionej skóry jako składnik perfumeryjny nie jest efektem ekstrakcji, lecz mieszania różnych substancji, zarówno naturalnych, jak i syntetycznych. Wyczuwa się tu nuty wanilii, gaharu buaya, labdanum, styraksu, a także zwierzęce akcenty piżma i cywetu lub ich zamienników.
• Nazwy alternatywne: leather

Tytoń

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Nuta tytoniowa to efekt ekstrakcji suszonych liści lub syntezy chemicznej. Pachnie charakterystycznie, z wyczuwalnym aromatem siana, a także mchu i wędzenia. Woń ma ciepłą barwę i utrzymuje się długo.
• Nazwy alternatywne: Nicotiana, tobacco

Wanilia

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana
  • Charakterystyka: Nutę tę otrzymuje się poprzez ekstrakcję lasek wanilii. Jej woń jest intensywna, lekko przytłaczająca, słodkawa, z balsamicznymi tonami w tle. Eteryczny olejek waniliowy zaczyna ulatniać się dosyć późno, lecz jest wydzielany przez bardzo długi czas.
• Nazwy alternatywne: laska wanilii, olejek waniliowy, Vanilla, vanilla bean, vanilla orchids

6. Nuty ziołowe

Ziołowe akcenty w bazie perfum sprawiają, że zapach ma wyraźną głębię i naturalny rys, czasem odrobinę korzenny czy anyżowy. Takie składniki znakomicie łączą się ze świeższymi nutami głowy (np. cytrusowymi), tworząc wielopoziomowe, trwałe kompozycje.

Estragon

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
  • Charakterystyka: Woń tej nuty uzyskuje się poprzez destylację ziela bylicy estragon. Przypomina ona siano z wyraźnym korzennym i lekko anyżowym aromatem. Zapach zaczyna ulatniać się dość późno, lecz utrzymuje się bardzo długo.
• Nazwy alternatywne: Artemisia dracunculus, bylica estragon, olejek estragonowy, tarragon

Kocanki

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
  • Charakterystyka: Źródłem eterycznego olejku z kocanek jest ich włoski gatunek. Nuta pachnie mocno, słodkawo, z wyraźnymi tonami łąkowymi: ziołowo-kwiatowymi i korzennymi. Jest wyczuwalna przez długi czas po aplikacji.
• Nazwy alternatywne: Helichrysum italicum, kocanki włoskie, olejek z kocanki

Kwiat arniki

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
  • Charakterystyka: Olejek z arniki otrzymuje się w toku maceracji jej kwiatów. Zapach tej nuty jest aromatyczny, gorzkawy, ziołowy, z wyraźną sugestią łąki. Jest też bardzo trwały, więc utrzymuje się bardzo długo po aplikacji.
• Nazwy alternatywne: Arnica montana, arnika górska, flos arnicae, mountain tobacco, olejek z arniki

7. Nuty zielone

Zielone bazy – oparte np. na aromatach igieł drzew, mchu czy świeżości liści – wprowadzają do perfum rześkie, leśne tło, które doskonale balansuje się z nutami drzewnymi i ziołowymi.

Cyprys

• Grupa olfaktoryczna: zielona
  • Charakterystyka: Destylacja igieł i gałązek cyprysu wiecznie zielonego służy do uzyskania tej nuty zapachowej. Jej woń to akcenty ożywcze, leśne, żywiczne, przypominające zapach drewnianego ołówka. Dzięki niskiej lotności cząsteczek aromat cyprysu wybrzmiewa przez długi czas.
• Nazwy alternatywne: Cupressus sempervirens, cypress, cyprys wiecznie zielony, graveyard cypress, mediterranean cypress, olejek cyprysowy

Kwiat brzozy

• Grupa olfaktoryczna: zielona
  • Charakterystyka: Kwiaty oraz pąki liści brzozy zbiera się wczesną wiosną. Pozyskiwana w ten sposób nuta jest świeża, leśna, z lekkim cierpkawym i balsamicznym aromatem w tle. Składniki tego zapachu charakteryzują się niską lotnością, więc wyczuwa się go przez bardzo długi czas.
• Nazwy alternatywne: Betula, birch bud, brzoza

Mech drzewny

• Grupa olfaktoryczna: zielona
  • Charakterystyka: Nutę tę uzyskuje się z mchu i porostów porastających korę drzew. Jest to świeży, ziemisto-leśny zapach. Wobec zakazu stosowania w niektórych krajach mchu dębowego jako składnika perfumeryjnego – to właśnie wśród mchu i innych porostów szuka się jego zamienników.
• Nazwy alternatywne: Bryophyta, mech, mossa

8. Nuty kwiatowe

Kwiatowe nuty w bazie rzadko kiedy grają „pierwsze skrzypce”, ale potrafią wnieść do perfum subtelną słodycz i lekko odurzający charakter. Ich długotrwałość jest szczególnie ceniona w kompozycjach kwiatowych i szyprowych.

Konwalia

• Grupa olfaktoryczna: kwiatowa
  • Charakterystyka: Nuta ta powstaje ze świeżych kwiatów konwalii majowej lub jest odtwarzana syntetycznie. Pachnie intensywnie, odurzająco, słodkawo, z charakterystycznym świeżym, trawiastym aromatem w tle. Woń utrzymuje się długo.
• Nazwy alternatywne: Convallaria majalis, konwalia majowa, lily of the valley, olejek konwaliowy

9. Nuty szyprowe

Tradycyjne perfumy szyprowe opierają się na połączeniu aromatów mchu dębowego, paczuli i bergamotki. W bazie dominują więc ciepłe, ziemiste, nieco żywiczne akcenty. Współcześnie ten styl łączy się także z innymi rodzinami zapachowymi, jak drzewne czy fougère.

• Labdanum (opis w tytoniowo-skórzanej i drzewnej)
• Mech dębowy (opis w tytoniowo-skórzanej)
• Paczuli (opis w sekcji tytoniowo-skórzanej)

Korzeń arcydzięgla

• Grupa olfaktoryczna: szyprowa, ziołowa, zwierzęca
  • Charakterystyka: Olejek arcydzięglowy otrzymuje się w toku destylacji parą wodną świeżego lub suszonego korzenia rośliny. Pachnie zaskakująco podobnie do składników perfumeryjnych pochodzenia zwierzęcego, szczególnie zaś do piżma i ambry. Woń tej nuty zaczyna uwalniać się stosunkowo późno, więc jest wyczuwalna bardzo długo.
• Nazwy alternatywne: Angelica archangelica, arcydzięgiel litwor, dzięgiel litwor, olejek arcydzięglowy, olejek z korzenia arcydzięgla, wild celery

10. Nuty wodne

Nuty wodne w bazie to prawdziwy ewenement – często tworzone w laboratoriach po to, by nadać perfumom morski, odświeżający finisz. Ich zadaniem jest wzmocnienie wrażenia chłodnej, wilgotnej aury, dobrze kontrastującej z cięższymi tonami drzewnymi czy fougère.

Woda morska

• Grupa olfaktoryczna: wodna
  • Charakterystyka: a otrzymywana syntetycznie nuta ma za zadanie nie tyle odwzorować zapach morza, co stworzyć jego wyobrażenie. Pachnie więc rześko, z ostrym aromatem ozonu, soli i wiatru od morza.
• Nazwy alternatywne: salt water, seawater

Baza perfum to fundament, który decyduje o trwałości i ostatecznym charakterze zapachu. Syntetyczne i naturalne esencje opisane w powyższym zestawieniu mają różnorodne właściwości: od słodkich, korzennych tonów kumaryny, przez zmysłowe i zadziorne akcenty piżma, aż po żywiczne bogactwo balsamów i kadzideł. Wybierając spośród nich, warto zwrócić uwagę na komplementarność z nutami głowy i serca – tak, by uzyskać w pełni harmonijną i trwałą kompozycję DIY.

Pamiętaj, że większość z tych składników – zarówno naturalnych, jak i ich bezpieczniejszych, „zaprzyjaźnionych z ekologią” odpowiedników – znajdziesz w naszym sklepie. Mamy nadzieję, że lista nut bazy w perfumach pomoże w eksperymentach z perfumami własnego autorstwa!

Pozostałe listy zapachowe jak nuta głowy czy nuta serca znajdziesz pod innymi artykułami:

• Lista nut głowy w perfumach wg grup olfaktorycznych
• Lista nut serca w perfumach wg grup olfaktorycznych

Artykuł Lista Nut Bazy w Perfumach DIY – Przewodnik po Zapachach Podstawy pochodzi z serwisu ELAMO i został napisany przez elamo

W świecie zapachów wszystko rozgrywa się warstwowo – od pierwszego zetknięcia z perfumami (nuty głowy), przez ich sedno (nuty serca), aż po finalne, najgłębsze oblicze (nuty bazy). Ta ostatnia faza nie tylko decyduje o trwałości całej kompozycji, lecz także stanowi jej prawdziwą tożsamość.

Poniższy artykuł to zwieńczenie naszych rozważań – w poprzednich częściach tryptyku mogliśmy poznać sekrety nut serca oraz nut głowy. Teraz czas odkryć, jak powstaje „złoty podkład” zapachu – nuta bazy.

I. Definicja i istota akordu bazy

Nuty bazy w perfumach to trzecia, finalna faza perfum. Ujawnia się dopiero po kilku godzinach, gdy już przebrzmią nuty serca. Można je spotkać również pod nazwą: akord (lub nuty bądź nuta) głębi, niski, podstawa, baza perfum.

Powyższa definicja precyzyjnie wskazuje moment, w którym baza zaczyna dominować w odbiorze zapachu. Najpierw silnie wyczuwalne są nuty głowy, będące wizytówką perfum tuż po aplikacji. Potem dochodzą do głosu tony serca, nadające charakter całemu bukietowi. Gdy ten duet ustąpi miejsca, na scenie zostaje właśnie baza – nieśpiesznie rozwijana, ale stanowiąca o trwałości i niepowtarzalności perfum.

II. Składniki długotrwałe i rola utrwalaczy

W skład podstawy perfum wchodzą zapachy o długiej trwałości, których ciężkie cząsteczki najpóźniej odrywają się od powierzchni, by dołączyć do otaczającego ją zapachu. To właśnie elementy tej nuty można wyczuć na ubraniu nawet kilka dni po aplikacji. Oczywiście nie bez znaczenia jest również rola opóźniaczy i utrwalaczy, bez której pewne substancje nie mogłyby rozwinąć swojej woni w odpowiednim czasie. Czasem do tej grypy włącza się również związki chemiczne o neutralnym zapachu, które w przypadku kontaktu z potem rozkładają się na substancje zapachowe. Wynika to z faktu, iż perfumy mają pełnić również funkcje maskujące dla naturalnych zapachów wydzielanych przez ciało, co jest szczególnie istotne z biegiem dnia czy nocy.

W tej części najlepiej widać rolę nauki i techniki we współczesnym perfumiarstwie. Wpływ na finalny aromat ma bowiem nie tylko sama kompozycja, ale także właściwości skóry, pora dnia czy nawet aktywność ruchowa. Dlatego perfumiarze, łącząc sztukę z chemią, starannie dobierają utrwalacze i opóźniacze, by zapewnić zapachowi długotrwałą i przyjemną projekcję.

To dzięki tym „ciężkim cząsteczkom” czujemy się otuleni zapachem jeszcze długo po jego aplikacji, a niejednokrotnie zbieramy komplementy w najmniej spodziewanym momencie dnia.

III. Proporcje i subtelność dolnych rejestrów

Zapach bazy ma być subtelny, nieinwazyjny, często zupełnie odmienny od nut głowy. Dlatego przeważnie składniki wykorzystane w tym etapie nie przekraczają 25% wszystkich komponentów. Wyjątek stanowią perfumy wieczorowe, których zaletą jest bogata kompozycja ciężkich, zmysłowych kompozycji, rozwijających się wraz z nadchodzącą nocą. Dlatego nuty dolne zajmują w nich 45% całego zapachu.

Z reguły producenci stosują w bazie znacznie mniej składników niż w poprzednich warstwach, aby nie obciążać całej kompozycji i nie przytłoczyć odbiorcy. Wyjątkiem są perfumy wieczorowe czy też okazjonalne, gdzie ten akord pełni rolę kluczową w budowaniu wyrazistego, uwodzicielskiego klimatu. W takich zapachach baza – bogata w akcenty drzewne, korzenne czy ambrowe – tworzy niezapomniany „ogon” (ang. sillage), który towarzyszy każdemu krokowi noszącej go osoby.

IV. Klasyfikacja według W. A. Pouchera

W klasyfikacji W. A. Pouchera (pierwsza publikacja – 1923 r., uzupełnienie – 1955 r.), który posegregował wiele zapachów wedle ich lotności, najdłużej utrzymują się na skórze substancje z pozycji 61-100. To właśnie one najczęściej znajdują się w bazach perfum. Są to zapachy kwiatowe, zwierzęce, drzewne, syntetyczne, a także nasiona, przyprawy i korzenie.

Dzięki badaniom i klasyfikacji Pouchera do dziś perfumiarze czerpią z rzetelnej wiedzy na temat lotności i trwałości konkretnych składników. Pozycje od 61 do 100 w jego skali to właśnie tęgie „charaktery” perfumeryjne – substancje, które stają się najbardziej wyczuwalne, kiedy reszta aromatów już ustąpi pola.

V. Najpopularniejsze nuty bazy w perfumach – panorama możliwości

W etapie tym prym wiodą następujące nuty bazy: aldehyd cynamonowy, aldehyd decylowy, ambra, balsam peruwiański, balsam tolutański, białe piżmo, bób tonka, cyprys, drzewo sandałowe, estragon, gaharu buaya, hyraceum, kastoreum, kocanki, konwalia, korzeń arcydzięgla, kumaryna, kwiat arniki, kwiat brzozy, labdanum, mech dębowy, mech drzewny, nasiona hibiskusa, olibanum, oud, paczuli, papryczka czereśniowa, piasek, pieprz, piżmo, piżmo cywety afrykańskiej, tytoń, skóra, sól, styrak, wanilia, wetiweria pachnąca, woda morska.

Drzewne akordy sandałowca, zmysłowa ambra, wytrawne piżmo czy balsamiczny labdanum – to tylko niektóre z niezliczonych składników, które mogą uświetnić „tło” perfum. Każdy z nich nadaje perfumom inny charakter: od wytrawnego i ciepłego (np. tytoń, balsam tolu) po orzeźwiający i świeży (sól, woda morska). Dzięki tej różnorodności kompozycje zapachowe są tak niesamowicie zróżnicowane.

Wyobraź sobie, jak w chłodny wieczór wtulasz się w szalik pachnący wanilią i paczulą… Albo moment, w którym letnia bryza pozostawia na skórze słonawy akord wody morskiej. Właśnie takie wspomnienia nadają perfumom głębię i emocjonalną wartość.

Podsumowanie i zaproszenie do dalszej podróży

Trzecia i ostatnia warstwa perfum – nuta bazy – jest kluczem do zrozumienia, dlaczego niektóre zapachy są tak uwodzicielskie, długotrwałe i wyjątkowe. Subtelny, czasem niemal niewidzialny „podkład” sprawia, że zapach staje się integralną częścią naszego stylu i osobowości.

• Jeśli interesuje Cię szerzej struktura perfum, koniecznie wróć też do poprzednich części tryptyku „Nuty zapachowe perfum” :
  • Nuty Serca w Perfumach
  • Nuty Głowy w Perfumach

Dziękuję za wspólne zgłębianie tajemnic nuty bazy w perfumach! Miejmy nadzieję, że ta podróż po trzech odsłonach zapachu ułatwi Ci świadomy wybór perfum i dostarczy inspiracji do poszukiwania nowych ulubionych aromatów. W najbliższym czasie postaramy się przybliżyć dokładną listę składników wchodzących w skład nuty bazy w perfumach.

Bibliografia i literatura uzupełniająca:

1. W. A. Poucher, Perfumes, Cosmetics and Soaps, vol. I-III (pierwsza publikacja w 1923 r., uzupełniona w 1955 r.).
2. Edwin T. Morris, Scents of Time: Perfume from Ancient Egypt to the 21st Century, The Metropolitan Museum of Art, 1999.
3. The Fragrance Foundation – Baza wiedzy perfumeryjnej: www.fragrance.org
4. Jean-Claude Ellena, Le Parfum, Éditions Odile Jacob, 2011.
5. Donatien Sade & Sylvie Lepic, Sztuka perfumiarstwa. Od alchemii do współczesnej techniki, Warszawa 2015.

Artykuł Nuty Bazy w Perfumach – jak powstaje finalna faza zapachu? pochodzi z serwisu ELAMO i został napisany przez Magda Wielicka

Tworzenie własnych perfum w warunkach domowych (DIY) stało się niezwykle popularne wśród miłośników zapachów, którzy pragną eksperymentować i tworzyć kompozycje wyrażające ich indywidualny gust. Decydując się na samodzielne łączenie olejków eterycznych, możemy poznać bogactwo świata naturalnych i syntetycznych aromatów, a także zrozumieć, jak poszczególne nuty głowy serca i bazy łączą się ze sobą, tworząc harmonijną całość. Na rynku dostępnych jest szeroka gama olejków eterycznych, które pozwalają na swobodne komponowanie różnorodnych perfum – od lekkich i świeżych po bogate, orientalne i zmysłowe.

Poniższa lista nut serca w perfumach to swoisty przewodnik po zapachach skupiający szeroką gamę nut zapachowych, które mogą pełnić rolę nut serca w perfumach DIY. Zostały one posegregowane według głównych kategorii olfaktorycznych. Przy każdej grupie znajdziesz krótki wstęp charakteryzujący specyfikę danej kategorii, a następnie szczegółowe opisy poszczególnych składników, które mogą posłużyć za inspirację przy tworzeniu własnych kompozycji zapachowych.

1. Kwiatowe Nuty Serca w Perfumach

Nuty kwiatowe to serce wielu perfum. Są one w stanie nadać kompozycji zarówno romantycznej słodyczy, jak i egzotycznej głębi. W zależności od wybranych kwiatów, możemy otrzymać aromaty od świeżych i delikatnych po bogate, intensywne i zmysłowe. Kategoria ta obejmuje zarówno tradycyjnie znane kwiaty europejskie, jak i bardziej egzotyczne gatunki, często o orientalnym zabarwieniu.

Bez

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
  • Charakterystyka: Zapach bzu pozyskiwany jest z kwiatów lilaka, zbieranych nad ranem lub po zmroku, gdy pachnie najintensywniej. Jednakże ten olejek eteryczny wzmacnia się dodatkami syntetycznymi, bo pewnych aromatów nie można uchwycić. Wtedy nuta ta jest pełna: niezwykle aromatyczna, wdzięczna, słodka, wręcz romantyczna.
• Nazwy alternatywne: common lilac,lilac, lilak, lilak pospolity, olejek z lilaka, Syringa vulgaris

Geranium

• Grupa olfaktoryczna: fougere, zielona
• Charakterystyka: Nutę tę uzyskuje się poprzez destylację listków i łodyg pelargonii pachnącej. Zapach ten jest niezwykle świeży, orzeźwiający, z lekko cytrusowym, zaprawionym goryczką aromatem.
• Nazwy alternatywne: anginka, anginowiec, cytrynka, olejek geraniowy, pelargonia pachnąca, Pelargonium graveolens, rose geranium

Jaśmin

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Nutę tę destyluje się ze świeżych kwiatów, najczęściej zebranych późną nocą, gdy pachną najintensywniej, lecz zanim osiądzie na nich ranna rosa. Zapach jest mocny, odurzający, słodki, z intrygującymi nutami w tle. Nie na wyrost zalicza się go do grona afrodyzjaków.
• Nazwy alternatywne: Jasmine, Jasminum sambac, jaśmin wielkolistny, olejek jaśminowy.

Kwiat Słodkiej Pomarańczy

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Zapach kwiatów słodkiej pomarańczy jest niezwykle wyrazisty i intensywny. Jest słodki, z lekką nutą orientu. Nie należy mylić tej nuty z zapachem neroli.
• Nazwy alternatywne: olejek z kwiatu słodkiej pomarańczy, sweet orange blossom

Magnolia Champaca

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Źródłem pozyskiwania tej nuty są kwiaty champaki. Zapach łączy w sobie orientalną, ciepłą słodycz przypominającą jaśmin oraz soczyste nuty.
• Nazwy alternatywne: champak

Neroli

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Zapach neroli jest wyrazisty, mocny, miodowy, równocześnie ożywczy i słodki. Pozyskiwany jest przeważnie z kwiatu gorzkiej pomarańczy. Jest także bardzo lekki i ulotny.
• Nazwy alternatywne: Kwiat gorzkiej pomarańczy, olejek neroli.

Orchidea

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Orchidea to potoczna nazwa wielu storczykowatych. Część z nich wydaje piękny, kuszący, słodko-kwiatowy zapach. Cieszy się on sławą afrodyzjaku.
• Nazwy alternatywne: Orchidaceae, storczyk, storczykowate.

Róża

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Czym byłaby lista nut serca w perfumach bez róży damasceńskiej? Mocny, słodki, i intrygujący zapach róży to najczęściej wykorzystywany akord, bez którego trudno sobie wyobrazić kompozycję zapachową .
• Nazwy alternatywne: Olejek różany, Rosa, rose.

Trawa imbirowa

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa, zielona
• Charakterystyka: Za pomocą destylacji parą wodną pozyskuje się eteryczny olejek z palczatki imbirowej, zwany olejkiem Palmarosa. Destyluje się zielone części rośliny. Nuta ta pachnie równocześnie słodko i świeżo, z dalekim aromatem kwiatów, zwłaszcza róży.
• Nazwy alternatywne: Cymbopogon martini, gingergrass, olejek Palma Roza, olejek Palmarosa, olejek palmarozowy, olejek z palczatki imbirowej, olejek z trawy imbirowej, palczatka imbirowa

Tuberoza

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Tuberoza to nuta o egzotycznym i kwiatowym aromacie, zmysłowa, ciepła i słodka, wzbogacona nutami balsamicznymi. Surowcem do jej otrzymania są świeże kwiaty, które poddawane są ekstrakcji.
• Nazwy alternatywne: olejek z tuberozy, Polianthes tuberosa, tuberose, tuberoza bulwiasta

Ylang Ylang

• Grupa olfaktoryczna: Kwiatowa
• Charakterystyka: Ylang ylang to nuta pozyskiwana ze świeżych kwiatów jagodlinu wonnego. Pachnie niezwykle intensywnie, wręcz odurzająco, egzotycznie, słodko i kwiatowo. W jej tle wyczuwa się również delikatne korzenne i balsamiczne akcenty. Nuta zmienia się jednak w zależności od klasy olejku (w perfumerii wykorzystuje się olejek eteryczny ekstra oraz I klasy).
• Nazwy alternatywne: cananga, Cananga odorata, jagodlin wonny, olejek ylang ylang

2. Wodne Nuty Serca w Perfumach

Wodne akordy nadają perfumom wrażenia świeżości, lekkości i transparentności. Często kojarzą się z zapachem morskiej bryzy, chłodnymi jeziorami czy orzeźwiającą rosą. Idealne do perfum letnich lub tych, które mają wzbudzać uczucie czystości i rześkości.

Cascalone

• Grupa olfaktoryczna: Wodna
• Charakterystyka: Cascalone to syntetycznie pozyskana nuta, która ma symbolizować zimną, czystą morską wodę. Pachnie ona zatem niezwykle rześko i odświeżająco.
• Nazwy alternatywne: Cascalone®

Calone

• Grupa olfaktoryczna: Wodna
• Charakterystyka: Jest to pozyskiwany syntetycznie związek chemiczny, popularny od lat 90. XX w. Pachnie niezwykle rześko – morską bryzą z nutami ozonowymi.
• Nazwy alternatywne: Calone 1951, methylbenzodioxepinone, watermelon ketone.

3. Drzewne Nuty Serca w Perfumach

Aromaty drzewne to podstawa wielu perfum – dodają im głębi, ciepła i szlachetnej struktury. Zapachy tej kategorii przywołują na myśl las, drewno, żywicę, a czasem subtelne nuty kwiatowe czy przyprawowe.

Cynamon

• Grupa olfaktoryczna: Drzewna, tytoniowo-skórzana
• Charakterystyka: Nutę cynamonową uzyskuje się z kory cynamonowca cejlońskiego. Jej zapach jest niezwykle intensywny, ciepły, słodkawy z dominującym korzennym aromatem. Jest on uznawany za afrodyzjak.
• Nazwy alternatywne: cinnamon, kora cynamonowca cejlońskiego, olejek cynamonowy

Drewno Gwajakowe

• Grupa olfaktoryczna: Drzewna
• Charakterystyka: Woń olejku pozyskiwanego z żywicy drzewa gwajakowego jest słodka i bardzo intensywna. Żywiczne, gorzkawe nuty zdają się być zagłuszone przez kwiatowe aromaty, zwłaszcza różane.
• Nazwy alternatywne: drzewo gwajakowe, Guaiacum officinale, guaiac, guaiacwood, gwajak właściwy, gwajakowiec lekarski, olejek gwajakowy

Igława

• Grupa olfaktoryczna: Drzewna
• Charakterystyka: Surowcem do uzyskania nuty igławy jest żywica araukarii chilijskiej. Pachnie balsamicznie, ożywczo, z tonem typowym dla roślin iglastych.
• Nazwy alternatywne: Araucaria araucana, araukaria chilijska, igława chilijska

Krocień Korodajny

• Grupa olfaktoryczna: Drzewna, tytoniowo-skórzana
• Charakterystyka: Nuta ta to efekt destylacji kory krocienia korodajnego. Pachnie aromatycznie, balsamicznie, nieco gorzko, z nutką drewna, żywicy i ostrych przypraw.
• Nazwy alternatywne: Cascarilla, Croton eluteria, Oleum Cascarillae

4. Cytrusowe Nuty Serca w Perfumach

Cytrusowe nuty to esencja świeżości i lekkości w perfumerii. Dają one perfumom rześki, energetyzujący charakter. Idealne do kompozycji letnich, sportowych i codziennych, nadają aromatom soczyste, musujące oblicze.

Eukaliptus cytrynowy

• Grupa olfaktoryczna: cytrusowa, zielona
• Charakterystyka: Eukaliptus cytrynowy jest surowcem do pozyskania olejku eterycznego. Pachnie on świeżo, z wyraźnymi aromatami cytrusowymi, przełamanymi delikatną kwiatową słodyczą. Zaś w tle można wyczuć sugestię woni eukaliptusa.
• Nazwy alternatywne: Corymbia citriodora, Eucalyptus citriodora, lemon eucalyptus, olejek z eukaliptusa cytrynowego

Melisa

• Grupa olfaktoryczna: cytrusowa, ziołowa
• Charakterystyka:Destylacja parą wodną liści i kwiatów służy do uzyskania nuty o zapachu melisy. Pachnie ona ożywczo, ciepło i aromatycznie. W tle można zauważyć wyraźne cytrynowe akcenty.
• Nazwy alternatywne: melisa lekarska, melissa, Melissa officinalis, olejek melisowy

Werbena

• Grupa olfaktoryczna: cytrusowa, zielona
• Charakterystyka: Nutę werbeny otrzymuje się z zielonych części lippii trójlistnej. Jej głównym atutem jest energetyzujące połączenie zielonej, trawiastej świeżości z wyraźnym aromatem cytryny.
• Nazwy alternatywne: lemon verbena, lippia trójlistna, olejek werbenowy, Verbena triphylla, werbena cytrynowa

5. Szyprowe Nuty Serca w Perfumach

Szyprowe nuty mają wytrawny, elegancki charakter i często łączą w sobie akordy mchu dębowego, paczuli, cytrusów oraz kwiatów. Ich urok tkwi w balansie między świeżością a głębią oraz w naturalnej harmonii pomiędzy poszczególnymi składnikami.

Seler

• Grupa olfaktoryczna: szyprowa, tytoniowo-skórzana, ziołowa
• Charakterystyka: Nutę tę pozyskuje się poprzez destylację wysuszonych nasion selera. Jej zapach łączy w sobie pikantne aromaty przypraw z subtelnymi słodkimi i miodowymi nutami.
• Nazwy alternatywne: Apium graveolens, celery, olejek selerowy, seler zwyczajny, selery zwyczajne

6. Tytoniowo-Skórzane Nuty Seca w Perfumach

Tytoniowo-skórzane akordy są ciepłe, głębokie i często kojarzone z męskimi kompozycjami. Dodają perfumom intensywności, wytrawności oraz zmysłowego charakteru. Ich cięższe nuty idealnie sprawdzają się w perfumach wieczorowych i otulających.

Goździki

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana
• Charakterystyka: Mocny, aromatyczny zapach tej nuty uzyskuje się w toku destylacji wysuszonych pąków kwiatów goździkowca korzennego. Eteryczny olejek goździkowy pachnie przyprawami, żywicą i drewnem, zdradzając też ciepłe i kwiatowe akcenty. Jest afrodyzjakiem.
• Nazwy alternatywne: clove, olejek goździkowy, pąki kwiatowe czapetki pachnącej, pąki kwiatowe goździkowca korzennego, Syzygium aromaticum

Tatarak

• Grupa olfaktoryczna: tytoniowo-skórzana, zielona
• Charakterystyka: Surowcem do uzyskania tej nuty są kłącza tataraku. Olejek eteryczny pachnie gorzko, kamforowo, z aromatem trawy, przypraw korzennych i cynamonu.
• Nazwy alternatywne: Acorus calamus, calamus, olejek tatarakowy, tatarak zwyczajny

7. Zwierzęce Nuty Serca w Perfumach

Zwierzęce nuty, choć dziś często zastępowane przez roślinne i syntetyczne odpowiedniki, nadają perfumom zmysłowej głębi. Przywołują skojarzenia z naturalną, piżmową aurą i mają zdolność wzmacniania intensywności oraz trwałości kompozycji.

Nasiona Piżmianu Właściwego

• Grupa olfaktoryczna: zwierzęca
• Charakterystyka: Z nasion piżmanu właściwego otrzymuje się olejek eteryczny, który łączy w sobie orientalne, kwiatowo-żywiczne wonie, w których dominującą nutą jest zapach piżma. Stosuje się go więc w celu zastąpienia tego unikalnego składnika zwierzęcego.
• Nazwy alternatywne: abelmosk, Abelmoschus moschatus, ambrette seeds, nasiona ketmii piżmowej, okra

8. Ziołowe Nuty Serca w Perfumach

Ziołowe nuty w perfumach to świeżość natury zamknięta w flakonie. Przywodzą na myśl łąki, ogrody ziołowe, aromatyczny bukiet przypraw. Dodają kompozycji lekkości, naturalności i roślinnego charakteru.

Hyzop

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
• Charakterystyka: Świeży hyzop lekarski poddaje się destylacji za pomocą pary wodnej. Dzięki temu uzyskuje się olejek eteryczny, który pachnie słodko, z korzennym i kamforowym aromatem.
• Nazwy alternatywne: hyssop, Hyssopus officinalis, hyzop lekarski, olejek hyzopowy

Koper

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
• Charakterystyka: Eteryczny olejek koperkowy pozyskiwany jest z kopru ogrodowego. Pachnie bardzo aromatycznie, ożywczo, z lekką nutą świeżo skoszonej trawy i ziół.
• Nazwy alternatywne: Anethum graveolens, dill, koper ogrodowy, koperek, olejek koperkowy

Pietruszka (nasiona)

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
• Charakterystyka: Olej pietruszkowy otrzymuje się z nasion tej rośliny. Nuta ta pachnie ziołowo, z charakterystycznym, lekko korzennym oraz cytrusowym aromatem.
• Nazwy alternatywne: garden parsley, olejek pietruszkowy, olej z nasion pietruszki, parsley Petroselinum crispum, pietruszka zwyczajna

Rozmaryn

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
• Charakterystyka: uta rozmarynu pozyskiwana jest w toku destylacji liści z użyciem pary wodnej. Jest ożywcza, mocna, wyrazista, intensywnie ziołowa, z lekką sugestią drewna, kwiatów i eukaliptusa.
• Nazwy alternatywne: olejek rozmarynowy, rosemary, Rosmarinus officinalis, rozmaryn lekarski

9. Korzenne (Przyprawowe) Nuty Serca w Perfumach

Korzenne, czyli przyprawowe aromaty nadają perfumom pikantnego, charakterystycznego wyrazu. Przywołują na myśl smakowite przyprawy kuchenne i orientalne bazary. Świetnie sprawdzają się, gdy chcemy podkreślić ciepło i wyrazistość kompozycji zapachowej.

Kardamon

• Grupa olfaktoryczna: ziołowa
• Charakterystyka: Zapach kardamonu pozyskuje się z jego nasion. Jest aromatyczny, ostry, korzenny, słodkawy. Uważany jest za afrodyzjak.
• Nazwy alternatywne: Cardamom, Elettaria cardamomum, kardamon malabarski, olejek kardamonowy.

10. Syntetyczne Nuty Serca w Perfumach